Kategorie: Garten & Terrasse

De binnenkant van een schrebergartenlaube inrichten vraagt om slimme keuzes, want de ruimte is klein maar de mogelijkheden zijn groter dan je denkt. Met de juiste indeling, meubels en sfeermakers maak je van het interieur van je tuinhuisje een comfortabele plek waar je echt kunt ontspannen. Of je nu zoekt naar een gezellige eethoek, een knusse slaapplek of gewoon een opgeruimde berging, de inrichting van je laube bepaalt hoe prettig je er de zomertijd doorbrengt.

Hoe groot is een schrebergartenlaube en wat mag erin?

In Duitsland gelden voor de meeste Schrebergärten vaste regels voor de afmetingen van de laube. Volgens de Bundeskleingartengesetz (BKleingG) mag een tuinhuisje in een volkstuincomplex niet groter zijn dan 24 vierkante meter. Dat klinkt krap, maar het is genoeg voor een kleine woonkamer, een slaaphoek en een keukenblok. Als je de inrichting van je schrebergartenlaube plant, is het slim om eerst de exacte binnenmaat op te meten, want wanden, dakconstructie en isolatie snoepen al snel 10 tot 20 centimeter van elke zijde af.

Sommige complexen staan bewoning toe, andere alleen daggebruik. Dat maakt uit voor wat je koopt en plaatst. Bij daggebruik heb je genoeg aan een eettafel, stoelen en wat opbergruimte. Als je ook overnacht, wil je een uitklapbare bank of een ingebouwde slaapbank. Controleer de regels van jouw Kleingartenverein voordat je grote meubels aanschaft.

Slimme indeling van het interieur van je schrebergartenlaube

De grootste uitdaging bij een kleine laube is dat je meerdere functies in één ruimte moet combineren. Een bewezen aanpak is om de ruimte in zones te verdelen. Langs één wand zet je een smalle keuken of een aanrechtblok met een kleine koelkast en een campingkookplaat. Tegenover de ramen leg je de zithoek of eettafel, zodat je profiteert van het daglicht. De slaapfunctie verstop je bij voorkeur in een uitklapbare bank of in een slaaploft boven de keuken als de dakconstructie dat toestaat.

Gebruik de verticale ruimte. Wandplanken tot aan het plafond geven veel opbergruimte zonder vloeroppervlak te verliezen. Haken aan de muur voor tuingereedschap, jassen of tassen houden de vloer vrij. Een tafel die je aan de muur kunt klappen is ideaal als je maar soms met meer mensen eet.

Meubels die passen bij een kleine laube

Kies bij voorkeur lichte, compacte meubels. Massief donker hout maakt een kleine ruimte optisch kleiner. Bankjes of stoelen van gevlochten rotan of licht grenenhout passen goed bij de buitensfeer en zijn makkelijk te verplaatsen. Een klaptafel met bijpassende klapstoelen geeft flexibiliteit: je schuift ze opzij als je ruimte nodig hebt voor iets anders.

Multifunctionele meubels zijn je beste vriend in een schrebergartenlaube. Denk aan een bankje met opbergruimte onder de zitting, een slaapbank die overdag als zitbank dient, of een kruk die ook als bijzettafel fungeert. Zo haal je het meeste uit elke vierkante meter zonder dat het rommelig oogt.

Sfeer en decoratie binnen in de laube

De sfeer in een tuinhuisje wordt sterk bepaald door materialen en kleuren. Hout, linnen, aardetinten en planten geven een warm, landelijk gevoel dat past bij een Schrebergarten. Gordijntjes van lichte stof laten daglicht door maar geven toch privacy. Een klein kleedje op de vloer zorgt voor warmte en maakt de ruimte meteen gezelliger.

Verlichting speelt ook een grote rol. Batterijaangedreven ledlampjes of solar-lantaarns zijn een makkelijke oplossing als er geen vaste stroomaansluiting is. Een snoerlamp aan het plafond of langs een wand geeft sfeervolle verlichting zonder te felle schaduwen. Kaarsen zijn gezellig maar vraag altijd even na of ze zijn toegestaan in jouw complex.

Kleine decoratieve accenten, zoals een paar vintage blikken, een houten bordje of wat gedroogde bloemen, maken de binnenkant van je laube persoonlijk zonder dat het druk wordt. Houd het bij een handvol items: in een kleine ruimte is minder altijd meer.

Opbergen zonder te rommelen

Opbergruimte is schaars in een laube, dus organiseer slim. Gebruik doorzichtige bakken of manden zodat je snel vindt wat je zoekt. Een kapstok of plank direct bij de deur houdt tuinlaarzen, handschoenen en gereedschappen op hun plek. Een kleine kast of kistenkombinatie is handiger dan losse spullen op de grond.

Splits wat je altijd in de laube wilt bewaren en wat je bij elk bezoek meeneemt. Zo houd je de vaste inrichting van het interieur overzichtelijk en hoef je niet elke keer alles te verplaatsen.

Een goed ingerichte schrebergartenlaube hoeft niet duur te zijn. Veel mensen richten hun tuinhuisje in met gevonden meubels, kringloopvondsten of eenvoudige doe-het-zelf-oplossingen. Het gaat erom dat de indeling werkt voor jouw gebruik en dat je je er prettig voelt, of je nu een uurtje zit te lezen of een hele middag buiten bent met familie.

Een gartenlaube uit holz is een houten tuinpaviljoen of tuinprieel, en het is een van de populairste keuzes voor wie een sfeervolle zitplek in de tuin wil. Hout heeft een natuurlijke uitstraling die beton of metaal niet kan evenaren, en het materiaal is goed te bewerken, te schilderen of te beitsen. Toch zijn er duidelijke verschillen in kwaliteit, houtsoort en wanddikte die bepalen hoe lang zo’n constructie meegaat en hoeveel onderhoud je eraan hebt.

Welke houtsoorten worden gebruikt voor een gartenlaube holz?

Vuren (Fichtenholz) is de meest gebruikte houtsoort voor een houten tuinpaviljoen. Het is betaalbaar, licht en goed te bewerken. Nadeel: vuren is niet van nature duurzaam en heeft regelmatig een beschermende behandeling nodig, zoals een beits of impregnering. Doe je dat niet, dan kun je binnen een paar jaar te maken krijgen met schimmel en rotting.

Thermohout en geïmpregneerd hout zijn behandelde varianten die beter bestand zijn tegen vocht en schimmels. Ze gaan aanzienlijk langer mee zonder intensief onderhoud. Douglasspar en lork zijn houtsoorten die van nature meer harsen bevatten en daardoor vochtbestendiger zijn dan gewoon vuren. Ze worden minder vaak gebruikt voor goedkopere modellen, maar zijn een goede keuze als je minder wilt onderhouden.

Naturbelassen holz (onbehandeld hout) zie je ook in het aanbod, zoals bij het Alpholz Gartenhaus Freiburg-44. „Naturbelassen“ betekent dat het hout niet is geverfd of geïmpregneerd. Je hebt dan zelf de vrijheid om een kleur of behandeling te kiezen, maar je moet het wel snel doen nadat de constructie staat, anders verweer het hout snel.

Wanddikte: wat zijn de verschillen?

De wanddikte van een houten gartenlaube of tuinhuis zegt veel over de kwaliteit en het comfort. De gangbare diktes zijn:

• 28 mm: instapmodel, licht gebouwd, geschikt als eenvoudig tuinprieel of opbergplek
• 34 mm: solide instapmodel, geschikt voor een seizoensgebonden zitplek
• 44 mm: goede isolatiewaarde, comfortabel te gebruiken ook in voor- en najaar
• 58 mm en dikker: bijna als een echte woonruimte te gebruiken, maar ook een stuk duurder

Een wanddikte van 44 mm is voor de meeste mensen het optimale midden. Je betaalt meer dan voor een 28 mm model, maar de constructie is stijver, beter geïsoleerd en gaat langer mee. Een model als het Alpholz Freiburg-44 met 44 mm wanden en een afmeting van 755 x 399 cm is een fors tuinhuis met terrasopdeling en twee vouwdeuren, bedoeld als comfortabele tuinruimte voor meerdere seizoenen.

Afmetingen en indeling

Houten tuinpaviljoens zijn er in allerlei maten, van kleine vierkante prielen van 3 x 3 meter tot grote tuinhuizen van meer dan 7 x 4 meter. Houd bij de aanschaf rekening met het volgende:

• De opgegeven maat is bijna altijd de buitenmaat. De binnenruimte is kleiner door de wanddikte.
• Een model met een ingebouwd terras of overkapping biedt extra buitenzitruimte zonder dat je een apart bouwwerk nodig hebt.
• Vouwdeuren en dubbele deuren geven een ruimer gevoel en betere ventilatie dan smalle enkele deuren.
• Let op de dakvorm: een zadeldak werkt beter bij zware regenval dan een plat of lessenaarsdak.

Onderhoud van een houten gartenlaube

Hout vraagt om aandacht, en dat is het grootste praktische nadeel ten opzichte van aluminium of kunststof. Een onbehandeld vurenhouten constructie heeft idealiter elk jaar of om het jaar een behandeling met een goede houtbeits of -olie nodig. Doe je dat niet, dan verweer het hout, krimpt het, en kunnen voegen opengaan waardoor vocht naar binnen trekt.

Zorg voor een goede fundering, bij voorkeur betontegels of puntsteunen, zodat de onderkant van de wanden droog blijft. Staand water onder een houten constructie is de snelste weg naar rottend hout. Controleer ook de dakbedekking jaarlijks: een kleine scheur of lekke nok geeft binnen de kortste keren vochtschade aan de dakbeschot.

Is een houten gartenlaube vergunningsplichtig?

In Duitsland en ook in Nederland gelden regels voor bouwwerken in de tuin. Of je een vergunning nodig hebt, hangt af van de gemeente, het bestemmingsplan en de afmeting van de constructie. In veel gevallen mag een tuinpaviljoen tot een bepaald oppervlak (in Nederland vaak 15 tot 30 m², afhankelijk van de perceelgrootte) vergunningsvrij worden gebouwd, maar raadpleeg altijd de regels van jouw gemeente voordat je een grote houten tuinlaube plaatst.

Een houten gartenlaube combineert sfeer, flexibiliteit en goede isolatiewaarden, zolang je de juiste wanddikte kiest en het hout goed onderhoudt. Voor wie af en toe een weekend of een avond in de tuin wil doorbrengen zonder kou, is een model met 44 mm wanden en een ingebouwd terras een slimme keuze. Vergelijk bij aankoop altijd de houtsoort, de wanddikte en de leveringsomvang, want die bepalen uiteindelijk de werkelijke waarde van wat je koopt.

Met de juiste kleingarten ideen haal je veel meer uit een kleine tuin dan je misschien denkt. Of je nu een groente- en kruidentuin wilt aanleggen, een gezellige zitplek zoekt of gewoon wil genieten van bloemen en natuur, een Schrebergarten biedt meer mogelijkheden dan de oppervlakte doet vermoeden. De sleutel zit in een goede indeling, slimme beplanting en een duidelijk plan voordat je begint.

Begin met een goede plattegrond

Voordat je gaat graven of planten, loont het om eerst een schets op papier te maken. Meet je perceel op en teken de vaste elementen in, zoals het tuinhuisje, de erfgrens en bestaande bomen. Verdeel de ruimte daarna in zones: een eetbare zone voor groenten en fruit, een siertuin met bloemen, een zitgedeelte en eventueel een speelhoek als je kinderen hebt.

Een goede vuistregel is dat je minstens een derde van de kleingarten bestemming geeft aan groentebeds, zodat je tuinreglement (dat in Duitsland en ook in Nederland bij volkstuinen vaak vereist is) wordt nageleefd. De rest kun je naar eigen smaak invullen. Door zones te maken voorkom je dat alles door elkaar groeit en houd je het overzichtelijk.

Kleingarten ideen voor de groentetuin

Hoogbedden zijn een van de populairste ideeën voor de groentehoek van een volkstuin. Ze zijn makkelijk te onderhouden, warmen sneller op in het voorjaar en geven minder rugklachten. Een standaard hoogbed heeft afmetingen van ongeveer 120 cm breed en 80 cm hoog, zodat je er gemakkelijk bij kunt zonder erin te stappen. Vul ze op met een laag houtsnippers, compost en tuinaarde voor optimale drainage en voeding.

Combineer gewassen die goed samen groeien. Tomaten en basilicum zijn een klassiek voorbeeld: basilicum houdt bladluizen op afstand en tomaten beschermen de basilicum tegen droogte. Wortels en uien zijn ook goede buren, net als sla onder hogere planten zoals stokbonen, waar de schaduw uitdroging van de sla voorkomt.

Denk ook aan verticaal tuinieren. Ranken van komkommers, suikererwten of bonen langs een houten hek of staakconstructie besparen kostbare grondoppervlakte en geven de tuin meteen een groene, weelderige uitstraling.

Sfeervolle zithoek aanleggen

Een gezellige plek om te zitten maakt van de kleingarten een echte plek om te ontspannen. Kies voor een verharding die past bij de sfeer: betonnen tegels zijn duurzaam en goedkoop, maar keien of grindpaden geven een meer landelijke uitstraling. Een houten terras van behandeld hardhout of geïmpregneerde douglas is warmer van uitstraling en relatief eenvoudig zelf aan te leggen.

Sichtschutz (privacyscherm) is bijna altijd gewenst in een kleingarten, omdat percelen dicht op elkaar liggen. Bamboe in grote bakken groeit snel en is makkelijk te plaatsen zonder dat je vaste constructies hoeft te bouwen. Een kniehoge haag van blauwe hulst of meidoorn werkt ook goed en is vogelvrij bovendien.

Waterpartij of vogelbad als blikvanger

Zelfs een kleine vijver of een eenvoudig vogelbad voegt veel sfeer toe aan de volkstuin. Een voorgemaakte vijverbak van zo’n 100 tot 150 liter kun je al voor weinig aanschaffen en in één middag ingraven. Plant er waterlelie of gele lis bij voor een natuurlijk effect. Vogels en nuttige insecten vinden het water snel en helpen je tuin gezond te houden door rupsen en slakken te eten.

Als graven te veel werk is, werkt een oude houten kuip of een grote terracottapot met een stopper in de afvoer ook prima als mini-vijver. Zet er een paar waterplanten in en leg er een steen naast zodat vogels en egels er veilig bij kunnen drinken.

Paden en borders: de structuur van de tuin

Paden bepalen hoe je de tuin beleeft. Brede paden van minstens 60 tot 80 cm geven rust en zijn praktisch bij het werken met een kruiwagen. Smalle grasstroken tussen borders geven een romantischer gevoel, maar vragen meer onderhoud. Grindpaden zijn goedkoop, waterdoorlatend en relatief onkruidvrij als je er een stevige worteldoek onder legt.

Borders langs de paden geef je kleur met vaste planten die weinig verzorging vragen. Lavendel, munt, ooievaarsbek en salie zijn goed te combineren, bloeien lang en trekken bijen en vlinders aan. Door te kiezen voor planten met verschillende bloeitijden heb je van mei tot september kleur in de tuin.

Slimme opbergruimte en het tuinhuisje

In de meeste volkstuinen staat al een tuinhuisje, maar de inrichting ervan verschilt sterk. Hak een wand in met haken voor gereedschap, zodat je altijd snel kunt zien wat er ligt en niets zoekraakt. Stapelbare kratten en stevige planken houden zaaigoed, potgrond en kleine materialen geordend. Een kleine compostbak direct naast het huisje bespaart veel loopwerk.

Als je extra ruimte nodig hebt maar geen groter huisje wil, is een opbergbox van weerbestendig kunststof of een houten kist met scharnierend deksel een praktische oplossing. Zet die eventueel onder een bank op het terras, zodat hij dubbele functie heeft.

Veelgestelde vragen over kleingarten ideen

Wat mag ik planten in een kleingarten?
In de meeste volkstuinreglementen is een mix van groenten, fruit, kruiden en sierplanten de norm. Bomen met een grote kroon zijn vaak beperkt of verboden omdat ze schaduw geven op buurpercelen. Controleer altijd het reglement van je vereniging.

Hoe maak ik een kleine volkstuin groter lijken?
Gebruik verticale elementen zoals hekken met klimplanten, spiegelelementen of lichte kleuren voor muren en schuttingen. Kronkelende paden in plaats van rechte lijnen maken de tuin optisch groter.

Is compost maken verplicht in een kleingarten?
In veel volkstuinverenigingen wordt composteren sterk aangemoedigd en soms zelfs verplicht gesteld. Het is sowieso een van de slimste dingen die je kunt doen: keukenafval en tuinresten worden gratis tot waardevolle mest omgezet.

Hoe houd ik onkruid bij in de kleingarten?
Mulchen met houtsnippers, stro of grasmaaisel houdt de bodem vochtig en onderdrukt onkruid zonder chemische middelen. Combineer dat met een worteldoek onder paden en grindvlakken voor het beste resultaat.

Een goed ingedeelde volkstuin hoeft niet groot te zijn om veel te bieden. Door slim gebruik te maken van de ruimte, verticale beplanting toe te voegen en de tuin in duidelijke zones te verdelen, haal je het maximale uit elke vierkante meter. Begin klein, pas aan wat niet werkt en laat de tuin meegroeien met wat jij er elk seizoen van wilt maken.

De oplossing voor de kruiswoordraadselaanwijzing orientalische Gartenlaube is KIOSK, een woord van 5 letters. Dit is het meest voorkomende antwoord op deze specifieke aanwijzing in Duitstalige kruiswoordraadsels.

Een kiosk is een kleine, open of halfopen paviljoenachtige constructie met oriëntaalse wortels. De naam en de typische bouwstijl komen oorspronkelijk uit het Ottomaanse Rijk, waar zulke open paviljoentjes in tuinen en parken werden gebouwd als rustplek of uitkijkpunt. Dat maakt „kiosk“ een logische vertaling van de aanwijzing „orientalische Gartenlaube“, want een Gartenlaube is letterlijk een tuinpaviljoen of prieel.

Wat is een orientalische Gartenlaube precies?

Een orientalische Gartenlaube is een tuinpaviljoen in oosterse stijl. Kenmerkend zijn de sierlijke boogvormen, kleurrijke tegels, houten snijwerk en slanke zuilen. Zulke bouwwerken waren populair in de Europese tuinarchitectuur van de 18e en 19e eeuw, toen de interesse in oosterse cultuur en architectuur groot was. Je zag ze dan ook regelmatig opduiken in Engelse landschapstuinen en bij Duitse en Oostenrijkse lusttuinen van de adel.

Het woord „kiosk“ zelf komt van het Turkse „köşk“, wat zoiets betekent als zomerverblijf of paviljoen. Via het Frans (kiosque) is het woord in veel Europese talen terechtgekomen. In moderne talen heeft „kiosk“ een andere betekenis gekregen, namelijk een kleine verkoopstandaard voor kranten of snacks, maar de architectonische oorsprong ligt dus in de tuinpaviljoentraditie van het Midden-Oosten en de Balkan.

Waarom is KIOSK het antwoord op deze kruiswoordraadselaanwijzing?

In Duitstalige kruiswoordraadsels geldt de aanwijzing „orientalische Gartenlaube“ als een klassieke omschrijving voor het woord KIOSK. De aanwijzing werkt op twee niveaus: de historische betekenis van het woord (een oriëntaals tuinpaviljoen) en de letterlengte van precies 5 letters. Andere synoniemen voor een tuinpaviljoen, zoals Pergola of Laube, passen qua herkomst of letteraantal niet bij deze aanwijzing.

Als je twijfelt bij een kruiswoordraadsel, is het nuttig om te controleren of de kruisende letters kloppen. KIOSK bestaat uit de letters K-I-O-S-K. Vul eerst de letters in die je al zeker weet vanuit andere antwoorden, en kijk dan of KIOSK past.

Andere mogelijke aanwijzingen voor hetzelfde antwoord

Het woord KIOSK duikt in kruiswoordraadsels op onder verschillende aanwijzingen. Een paar veelvoorkomende varianten:

• Orientalisches Gartenhaus (oriëntaals tuinhuisje)
• Kleiner Pavillon (klein paviljoen)
• Zeitungsstand (krantenstandaard)
• Türkisches Lusthaus (Turks lusthuis)
• Offener Pavillon im Garten (open paviljoen in de tuin)

Afhankelijk van de context van het raadsel kan KIOSK dus zowel de architectonische als de moderne betekenis aanwijzen. Bij de aanwijzing „orientalische Gartenlaube“ is de historische, architectonische betekenis bedoeld.

Kom je bij een Duitstalig kruiswoordraadsel de aanwijzing „orientalische Gartenlaube“ tegen, dan is KIOSK vrijwel altijd het juiste antwoord. Controleer het met de aangrenzende letters in het rooster, en je bent er snel uit.

De schutting tussen jouw kleingartenperceel en dat van je buurman is gebonden aan vaste regels. Vanaf het tuinhek gezien valt de zaun zum nachbarn aan de rechterkant onder jouw perceel, wat betekent dat jij daar eigenaar van bent, jij hem onderhoudt en jij de kosten draagt. Dat is de gangbare regeling in de meeste kleingartenverenigingen in Duitsland, al kunnen de statuten per vereniging iets afwijken.

Wie is verantwoordelijk voor welke kant van het hek?

De verdeling werkt als volgt: sta je met je rug naar het tuinhek en kijk je je perceel in, dan is de rechtse zijgrens jouw verantwoordelijkheid. De linker zijgrens hoort bij de buurman rechts van jou. Zo is voor elk stuk schutting in de hele kleingartenanlage duidelijk wie eigenaar is, wie onderhoudt en wie betaalt. Je hoeft dus nooit te overleggen wie „aan de beurt“ is. Dit systeem geldt in de meeste verenigingen, maar check altijd de regels van jouw eigen verein of de pachtovereenkomst. Die gaan voor op algemene gewoontes.

De achtergevel, de schutting tussen jouw tuin en de tuin achter je, valt in veel regelingen ook onder een vaste verdeling. Vaak is dit de verantwoordelijkheid van de bewoner wiens perceel het dichtst bij het hoofdpad ligt, maar dit verschilt per anlage. Vraag dit bij twijfel na bij het bestuur.

Hoogte en materiaal van de kleingarten zaun zum nachbarn

In de meeste kleingartenverenigingen gelden strikte regels voor de maximale hoogte van de schutting. Een hoogte van 1,00 tot 1,20 meter is gebruikelijk als bovengrens. Hogere schuttingen zijn bijna altijd verboden, omdat ze het karakter van de kleingartenanlage aantasten en veel schaduw op het naburige perceel werpen. Voor een kleingarten geldt namelijk dat de tuin in de eerste plaats voor het kweken van gewassen bedoeld is, en schaduw schaadt de oogst van je buurman.

Wat materiaal betreft schrijven veel vereningsreglementen voor dat de schutting „doorzichtig“ moet zijn. Dat wil zeggen: geen dichte houten planken, maar een gaashek, een harmonicagaas of een lattenrooster met voldoende opening. Massieve schuttingen zijn alleen toegestaan als de statuten dat uitdrukkelijk toelaten. Beton, steen of betonblokken als erfafscheiding zijn in de meeste kleingartenanlages verboden.

Wat als de schutting al oud of beschadigd is?

Is de schutting aan jouw kant versleten, scheef of kapot? Dan is het jouw verantwoordelijkheid die te vervangen of te repareren, ook als hij er al stond toen jij het perceel overnam. Zorg wel dat je bij vervanging de regels van de verein volgt: hoogte, materiaal en kleur kunnen vastgelegd zijn. Koop je dus een nieuwe rol gaas of houten latten, vraag dan eerst bij het bestuur na wat toegestaan is. Zo voorkom je dat je een schutting plaatst die je daarna weer moet verwijderen.

Doe je niets en de schutting valt om of beschadigt het perceel van de buurman, dan kun je aansprakelijk worden gesteld voor de schade. Een verwaarloosde erfafscheiding kan ook reden zijn voor een waarschuwing van de verein of zelfs voor problemen bij de jaarlijkse tuincontrole.

Mag je zomaar een nieuwe schutting plaatsen?

Wil je de schutting vervangen of voor het eerst plaatsen? Vraag altijd eerst schriftelijk toestemming aan het bestuur van de kleingartenverein. In veel gevallen hoef je geen officiële bouwvergunning aan te vragen bij de gemeente, omdat een laag gaashek in een tuin onder een bepaalde drempel valt. Maar de toestemming van de verein is bijna altijd verplicht. Houd ook rekening met de exacte ligging van de perceelgrens: de schutting mag precies op de grens staan, maar niet erover.

Wil je als buurman meedelen in de kosten of een hogere schutting plaatsen dan de regels toestaan? Dan heb je sowieso toestemming van de buurman én het bestuur nodig. Mondeling akkoord is daarvoor niet genoeg. Zet afspraken over kosten, materiaal en hoogte altijd schriftelijk vast, zodat er later geen misverstanden zijn.

Een duidelijke, goed onderhouden schutting voorkomt de meeste burenruzies in de kleingartenanlage. Weet je welke kant van de grens jouw verantwoordelijkheid is, ken je de hoogte- en materiaalregels van jouw verein, en vraag je vooraf toestemming bij vervanging, dan zit je goed.

Voor een goede afscheiding van je buurman in de schrebergarten heb je drie praktische keuzes: een houten schutting, een geschikte haag of klimmende planten. Welke optie het beste past, hangt af van de regels van jouw kleingartenvereeniging, de beschikbare ruimte en wat je zelf het mooist vindt. Hieronder vind je een eerlijk overzicht van alle opties, met hun voor- en nadelen.

Let op: de meeste kleingartenvereenigingen in Duitsland hanteren regels voor maximale hoogte en toegestane materialen. Die staan in het huurcontract of de tuinregels (Gartenordnung). Check die altijd eerst, want wie zich er niet aan houdt, riskeert een boete of gedwongen verwijdering van de afscheiding.

Hagen als sichtschutz zum nachbarn im schrebergarten

Een haag is de klassieke, meest geaccepteerde vorm van sichtschutz in een schrebergarten. Ze past in de geest van de kleintuin en wordt door de meeste vereenigingen toegestaan. Gangbare hoogte is maximaal 1,20 meter aan de perceelgrens, maar dat verschilt per vereeniging. Informeer bij jouw Gartenordnung naar de exacte maat voordat je plant.

Populaire keuzes voor een haag zijn:

• Liguster (Ligustrum vulgare): groeit snel, is makkelijk te snoeien en vormt snel een dichte wand. Nadeel: je moet hem twee tot drie keer per jaar bijhouden.
• Feldahorn (Acer campestre): inheems, goed voor insecten en houdt zijn blad lang vast. Iets trager in groei dan liguster.
• Hainbuche (Carpinus betulus): houdt droge bruine bladeren in de winter, dus ook dan enige privacy. Groeit gelijkmatig en is eenvoudig te vormen.
• Brombeere en Himbeere: braambessen en frambozen zijn een dubbel voordeel: ze geven privacy én eetbare vruchten. Ze groeien het best op een zonnige tot halfschaduwrijke plek. Nadeel: ze breiden zich sterk uit en vragen regelmatig snoeien om niet over de grens van je buurman te groeien.

Schermgaas en houten schuttingen

Een houten schutting of schermgaas is de snelste manier om privacy te krijgen, maar hier zitten de meeste regels omheen. Veel vereenigingen verbieden harde materialen aan de perceelgrens of stellen strenge eisen aan hoogte en uiterlijk. Vraag altijd eerst toestemming.

Als een schutting is toegestaan, zijn dit de meest gebruikte varianten:

• Houten staketselschutting (Staketen- of Lattenzaun): heeft een luchtig uiterlijk, past bij de tuinstijl en kan beplant worden met klimplanten. Niet volledig dicht, maar geeft al een duidelijke visuele grens.
• Schermgaas met PVC-strips: goedkoop en eenvoudig te plaatsen, maar oogt minder fraai. Werkt goed als tijdelijke oplossing totdat een haag dicht genoeg is.
• Weidenvlechtwerk (Weidenflechtenzaun): natuurlijk materiaal, wordt door veel vereenigingen geaccepteerd en ziet er verzorgd uit. Is wel gevoelig voor rot en gaat zonder behandeling maar vijf tot tien jaar mee.

Klimplanten als groene privacy-wand

Klimplanten zijn een slimme aanvulling op een schutting of schermgaas. Ze groeien snel omhoog, zijn goedkoop en geven de tuin een groene uitstraling. Combineer ze met een eenvoudig frame of gaas, en je hebt binnen één groeiseizoen al aanzienlijk meer privacy.

Goede keuzes voor de schrebergarten:

• Bohnen (Stangenbohnen): groeien in één seizoen meters hoog en geven ook nog eetbare bonen. Ideaal als zomerse, tijdelijke afscheiding.
• Hopfen (Humulus lupulus): groeit razend snel, tot wel zes meter per seizoen, maar sterft in de winter af. Volgend jaar groeit hij opnieuw uit dezelfde wortel.
• Kletterhortensie (Hydrangea anomala petiolaris): groeit langzamer maar is wintergroen en geeft ook mooie bloemen. Vraagt een stevige ondersteuning.
• Zucchini of Kürbis op een rek: groentetuinen kunnen ook functioneel privacy geven. Pompoenen en courgettes langs een frame vormen in de zomer een dichte, groene wand.

Praktische tips voordat je begint

Bespreek je plannen altijd eerst met je buurman. Een goede verstandhouding is meer waard dan de perfecte schutting. Zeker in een schrebergarten, waar percelen klein zijn en mensen dicht op elkaar zitten, voorkomt een kort gesprek veel irritatie later.

Houd ook rekening met schaduwval. Een hoge haag of schutting aan de zuidkant van het perceel van je buurman kan zijn tuin in de schaduw zetten. Dat is niet alleen onprettig, maar kan in sommige gevallen ook juridisch worden aangevochten. Houd de hoogte realistisch: voor de meeste doeleinden is 1,00 tot 1,20 meter al genoeg om comfortabel te zitten zonder direct in het zicht te zitten.

Wie haast heeft, kiest het beste voor een combinatie: een tijdelijk schermgaas dat snel geplaatst is, direct beplant met snelgroeiende klimplanten of braambessen. Zodra de beplanting dicht genoeg is, haal je het gaas weg. Zo heb je snel privacy én een mooie, blijvende oplossing.

Der Abriss einer Gartenlaube kostet je nach Größe und Material zwischen rund 800 und mehreren tausend Euro. Wer eine kleine Holzhütte auf einer dünnen Betonplatte abreißen lässt, zahlt laut Schätzungen aus dem Jahr 2026 ab etwa 800 Euro für Abriss und Entsorgung zusammen. Bei größeren oder massiveren Bauten steigen die Kosten deutlich an.

Was beeinflusst die Kosten beim Abriss einer Gartenlaube?

Nicht jede Gartenlaube ist gleich. Der größte Preisunterschied entsteht durch das Material. Eine einfache Holzhütte oder Blechhütte auf einer dünnen Bodenplatte lässt sich schnell und günstig zerlegen. Eine gemauerte Gartenlaube mit Ziegelwänden oder einem betonierten Fundament braucht mehr Aufwand und schwereres Werkzeug, was den Preis deutlich nach oben treibt.

Auch die Größe spielt eine wichtige Rolle. Je mehr Quadratmeter abgerissen werden müssen, desto mehr Arbeitsstunden und Entsorgungsvolumen fallen an. Dazu kommt die Lage des Grundstücks: Wenn ein Bagger oder Transporter nicht gut herankommt, arbeitet das Abbruchteam langsamer und berechnet das entsprechend.

• Material: Holz und Blech sind günstiger als Mauerwerk oder Beton
• Größe: Mehr Quadratmeter bedeuten mehr Arbeitszeit und mehr Abfall
• Fundament: Eine dicke Betonplatte kostet extra beim Aufbrechen und Entsorgen
• Zufahrt: Schlechte Erreichbarkeit erhöht den Zeitaufwand
• Schadstoffgehalt: Asbest oder Teerpappe machen die Entsorgung deutlich teurer

Abriss gartenlaube kosten: een konkrete Übersicht

Hier een Schätzung der typischen Kostenspannen (Stand 2026), basierend auf allgemein bekannten Marktpreisen und verfügbaren Angaben:

Art der Gartenlaube	Geschätzte Kosten (2026)
Kleine Holz- oder Blechhütte, dünne Bodenplatte	ab ca. 800 Euro
Mittelgroße Holzlaube (bis ca. 20 m²)	ca. 1.000 bis 2.500 Euro
Gemauerte Gartenlaube mit Fundament	ca. 2.500 bis 6.000 Euro oder mehr
Abriss mit Asbestentsorgung	Zuschlag von mehreren hundert bis über 1.000 Euro möglich

Diese Zahlen sind Schätzwerte. Was du genau zahlst, hängt von deiner konkreten Situation ab. Hol immer mindestens drei Angebote ein, bevor du eine Entscheidung triffst.

Wer zahlt was: Eigenleistung vs. Fachbetrieb

Theoretisch kannst du eine einfache Holzhütte selbst abreißen und so Arbeitskosten sparen. Dann zahlst du vor allem für die Containermiete und die Entsorgung des Abfalls. Ein Container für Holzabbruch kostet je nach Region und Größe schätzungsweise 200 bis 600 Euro (2026). Dazu kommt deine eigene Zeit und Kraft.

Bei massiverem Material oder wenn du Schadstoffe vermutest, solltest du auf Eigenleistung verzichten. Asbest zum Beispiel, der früher in Eternitplatten oder Dachpappen vorkam, darf nur von zertifizierten Fachbetrieben entfernt werden. Wer das selbst macht, riskiert hohe Bußgelder und vor allem seine Gesundheit.

Brauche ich eine Genehmigung für den Abriss?

In vielen Bundesländern ist für den Abriss einer kleinen Gartenlaube keine gesonderte Abbruchgenehmigung nötig. Bei größeren Bauten oder Lauben im Kleingarten (Schrebergarten) kann es aber Regelungen des Kleingartenpachtvertrags oder der Kleingartenanlage geben, die du beachten musst. Frag im Zweifel kurz bei deiner Gemeinde oder dem Kleingartenverein nach, bevor du anfängst. Das kostet dich nichts und schützt vor bösen Überraschungen.

Tipps, um Kosten beim Gartenlaube-Abriss zu sparen

• Mehrere Angebote einholen und vergleichen, mindestens drei
• Eigenverwertung prüfen: Brauchbare Teile wie Fenster oder Türen lassen sich verkaufen oder weiterverwenden
• Abfall selbst zum Wertstoffhof fahren, wenn das mengenmäßig machbar ist
• Timing beachten: Im Herbst oder Winter sind Abbruchbetriebe oft weniger ausgelastet und verhandlungsbereit
• Schadstoffprüfung vorab klären, damit keine versteckten Mehrkosten kommen

Den Abriss einer Gartenlaube kannst du mit realistischer Planung gut kalkulieren. Fang früh an, Angebote zu vergleichen, prüfe das Material auf mögliche Schadstoffe und rechne das Fundament immer als eigenen Kostenpunkt mit ein. So erlebst du beim Endpreis keine unangenehme Überraschung.

In een schrebergarten is sichtschutz in de meeste gevallen toegestaan, maar de regels zijn strikt. Of je nu een haag, een houten scherm of een bamboescherm wil plaatsen: de hoogte, het materiaal en de locatie bepalen of het mag. Wat precies is toegestaan hangt af van de regels van je Kleingartenverein en van de geldende Kleingartenordnung (tuinreglement).

De meest voorkomende regel is een maximale hoogte van 1,20 meter aan de perceelsgrenzen. Sommige verenigingen staan tot 1,50 meter toe, andere hanteren strengere grenzen. Hoger is vrijwel nooit toegestaan zonder expliciete toestemming. Controleer dus altijd het reglement van je eigen Verein voordat je iets plaatst.

Welke vormen van sichtschutz zijn in een schrebergarten erlaubt?

De meest geaccepteerde vorm van sichtschutz is een levende haag van inheemse plantensoorten. Denk aan liguster, meidoorn of veldesdoorn. Deze passen bij het groene karakter van een Kleingarten en zijn in vrijwel alle reglementen toegestaan, zolang ze niet te hoog worden. Een levende haag heeft wel onderhoud nodig: hij moet gesnoeid worden zodat hij niet over de toegestane hoogte groeit en niet in het perceel van de buurman doorgroeit.

Kunstmatige schermen, zoals bamboematten, PVC-rolschermen of houten latwerk, zijn ook bij veel verenigingen toegestaan. Hiervoor gelden vaak extra voorwaarden: het materiaal mag niet te opvallend zijn in kleur of uitstraling, en permanente houten constructies kunnen aangemerkt worden als bouwwerk waarvoor toestemming nodig is. Een los opgehangen bamboescherm wordt over het algemeen minder snel als probleem gezien dan een stevig verankerd houten frame.

Betonnen of gemetselde muren zijn in vrijwel elke Kleingartenverein verboden. Dat geldt ook voor hekken van metaal gaas als primaire sichtschutz. Dit soort materialen past niet bij het wettelijk vastgelegde karakter van een Kleingarten als groene, open ruimte.

Hoogte: de meest voorkomende grens

De maximale hoogte van een sichtschutz is het meest betwiste punt. In Duitsland hanteert de meerderheid van de Kleingartenvereinen een grens van 1,20 meter voor afscheidingen aan de zijkanten en de achterkant van het perceel. Aan de straatkant of aan het pad gelden soms lagere grenzen, zoals 80 centimeter, om het open karakter te bewaren.

Soms is er ruimte voor maatwerk. Vlak achter de tuinhuisje, tegen een bestaande muur of aan de zijkant van een tuinhuis zelf, wordt een hogere afscheiding soms gedoogd of formeel toegestaan. Vraag dit altijd schriftelijk na bij je Vereinsvorstand, zodat je geen verrassingen krijgt achteraf.

Wat gebeurt er als je de regels overtreedt?

Een te hoge of verboden sichtschutz moet worden verwijderd als de Verein dat eist. In ernstige gevallen kan dit leiden tot een officiële aanmaning (Abmahnung) of zelfs tot beëindiging van de pachtovereenkomst. Dat klinkt drastisch, maar het wordt zelden meteen zo ver doorgetrokken. In de meeste gevallen krijg je eerst een verzoek om het aan te passen binnen een bepaalde termijn.

Conflicten met buren over sichtschutz komen regelmatig voor. Een scherm dat te hoog is, schaduw geeft of in slechte staat verkeert, kan aanleiding geven tot een klacht bij het bestuur. Houd er rekening mee dat ook jij verplicht kunt worden om het onderhoud bij te houden, ook als het om een haag van jouw buurman gaat die aan jouw kant uitgroeit.

Praktische tips voor de juiste sichtschutz

• Vraag het reglement van je Kleingartenverein op en lees de paragraaf over Einfriedungen en Hecken.
• Vraag bij twijfel schriftelijk toestemming aan de Vereinsvorstand voordat je iets plaatst.
• Kies voor inheemse plantensoorten als je een levende haag wil. Dat wordt in vrijwel alle gevallen geaccepteerd.
• Meet de hoogte van je scherm altijd op de grens zelf, niet vanuit de voet op jouw eigen perceel.
• Vermijd felle kleuren bij kunstmatige schermen. Groen, bruin of naturel valt zelden op als storend.

Wanneer is sichtschutz helemaal niet toegestaan?

Aan de voorzijde van het perceel, langs het hoofdpad van de Anlage, is een sichtschutz in veel reglementen verboden of beperkt tot een symbolische afscheiding. Dit om de open uitstraling van de gezamenlijke tuin te bewaren. Dat is een directe uitvloeisel van het Bundeskleingartengesetz, de federale wet die de uitgangspunten van Kleingärten vastlegt.

Ook als je perceel grenst aan een gemeenschappelijk speelveld of een watergang, kunnen er beperkingen gelden die afwijken van de standaardregels. Check dit apart bij je Verein.

De eenvoudigste manier om problemen te voorkomen: vraag het na, schrijf het op, en kies voor een oplossing die duidelijk past binnen de toegestane hoogte en materialen. Een haag van 1,20 meter met inheemse planten is in veruit de meeste gevallen een veilige keuze die nergens op stuit.

Een zaun in de schrebergarten bakent je perceel af en geeft je rust en privacy. Welk type zaun je mag plaatsen, hangt bijna altijd af van het reglement van je kleingärtnerverein. De meeste verenigingen stellen regels aan hoogte, materiaal en uiterlijk. Controleer dit altijd eerst, voordat je iets koopt of plaatst.

Regels voor de schrebergarten zaun

In de meeste kleingärten geldt een maximale hoogte van 1,00 tot 1,20 meter voor de omheining. Sommige verenigingen staan aan de perceelgrens aan de tuinzijde een hogere afscheiding toe, maar de grens naar het pad of de openbare ruimte is vaak strenger. Houten, groene of vlechtwerk-stijlen worden doorgaans goed geaccepteerd. Massieve muren of betonnen afscheidingen zijn bij de meeste verenigingen niet toegestaan.

Let ook op de bundeskleingartengesetz (BKleingG). Die wet regelt op nationaal niveau de basisregels voor kleingartenanlagen in Duitsland. Concreet staat daarin dat een kleingarten bedoeld is voor recreatie en voedselproductie, niet voor permanent wonen. Dat beïnvloedt ook wat je mag bouwen, inclusief afscheidingen. Controleer aanvullend altijd het pachtvertrag en het vereinsordnung van jouw vereinigung.

Populaire typen omheining voor de schrebergarten zaun

Er zijn verschillende materialen die goed werken als zaun in een schrebergarten. Hieronder de meest gebruikte opties:

• Staaldraad vlechtwerk (Maschendraht): Goedkoop, duurzaam en makkelijk te plaatsen. Groen gecoate versies vallen minder op. Hoogte van 80 tot 100 cm is gangbaar.
• Houten latten (Holzlattenzaun): Geeft een warme, klassieke uitstraling. Heeft regelmatig onderhoud nodig, zoals behandeling met houtbescherming. Levensduur met goed onderhoud: 10 tot 20 jaar.
• Vlechtwerk panelen (Flechtmattenzaun): Biedt meer privacy dan draad en ziet er verzorgd uit. Minder geschikt in erg natte of schaduwrijke omgevingen, want het hout kan sneller rotten.
• Kunststof omheining: Onderhoudsarm, maar niet altijd toegestaan en kan een onnatuurlijke indruk geven. Controleer het reglement.
• Levende heg als zaun: Populair en bijna overal toegestaan. Meer hierover hieronder.

Levende heg als alternatief voor een schrebergarten zaun

Een heg van liguster, haagbeuk of meidoorn is een erkend alternatief voor een vaste omheining. Het voordeel is dat een levende heg bijna nooit verboden is in het verenigingsreglement, terwijl een hoge houten schutting dat vaak wel is. Een heg snoei je minimaal één keer per jaar zodat hij netjes blijft en niet over het pad groeit.

Klimplanten op een eenvoudig frame werken ook goed. Denk aan klimhop, clematis of eetbare klimplanten zoals stokbonen en komkommers. Ze groeien snel, geven privacy en zijn duurzaam. Het frame mag vaak lager zijn dan een volwaardige houten afscheiding, waardoor je binnen de regels blijft.

Zaun plaatsen: praktische stappen

Als je weet welk type je wilt en het past binnen de regels, dan volg je deze stappen:

1. Meet de perceelgrens nauwkeurig op. Gebruik een meetlint en markeer de hoekpunten.
2. Bereken hoeveel palen je nodig hebt. Bij maschendraht reken je op één paal per 2 tot 2,5 meter. Bij panelen volg je de paneelbreedte.
3. Graaf paalhoeken in of gebruik grondhulzen (grondhülsen). Grondhülsen zijn makkelijker te verwijderen als je later wil verplaatsen.
4. Span de draad of monteer de panelen strak en recht. Begin bij een hoekpaal.
5. Controleer na een week of alles nog recht staat, vooral na regen of vorst.

Kosten van een schrebergarten zaun

De prijs hangt sterk af van het materiaal en de lengte van je perceel. Een gemiddeld kleingartenperceel heeft naar schatting 50 tot 80 meter omheining nodig. Indicatieve prijzen voor materiaal (naar schatting rond 2025/2026):

Type zaun	Prijs per strekkende meter (materiaal)
Maschendraht (groen gecoat)	ca. 3 tot 6 euro
Holzlattenzaun	ca. 8 tot 18 euro
Flechtmattenzaun	ca. 10 tot 20 euro
Levende heg (planten)	ca. 4 tot 10 euro per plant, afhankelijk van soort

Tel daar de kosten voor palen, grondhülsen en eventueel gereedschap bij op. Montage zelf doen bespaart aanzienlijk. Laat je het plaatsen door een vakman, dan komen er arbeidskosten bovenop die per uur sterk kunnen verschillen.

Een goede omheining voor je schrebergarten begint bij het uitzoeken van de regels van jouw vereniging. Pas daarna kies je het materiaal dat past bij jouw budget, wensen en de uitstraling van je tuin. Een eenvoudige maschendraht met klimplanten eroverheen combineert lage kosten met een groene, levende uitstraling en haalt zelden problemen op met het vereinsreglement.

Een zaun in de kleingarten is vaak verplicht, maar de regels over hoogte, materiaal en plaatsing verschillen per gemeente en per kleingartenverein. In de meeste gevallen geldt een maximale hoogte van 1 meter voor een kleingartenzaun aan de grenzen met andere percelen, terwijl de buitenkant van het complex andere regels kan hebben. Hier lees je precies waar je op moet letten.

Welke regeln gelden voor een kleingarten zaun?

De belangrijkste regels voor een zaun in de kleingarten komen uit twee richtingen: het Bundeskleingartengesetz (BKleingG) en de eigen Gartenordnung van jouw verein. Het BKleingG schrijft voor dat een kleingarten primair een tuinkarakter moet hebben en dat bouwwerken beperkt blijven. Wat dat voor een zaun betekent, werkt de verein verder uit in zijn eigen reglement.

Typische regels die je tegenkomt in een Gartenordnung zijn: een maximale hoogte van 80 tot 100 centimeter voor de scheiding tussen twee tuinen, en soms een verbod op massieve schuttingen of betonnen muren. De gedachte erachter is dat de kleingarten een open, gemeenschappelijk karakter behoudt. Controleer altijd eerst de Gartenordnung van jouw verein voordat je begint. Bouw je een zaun zonder toestemming, dan kan de verein je verplichten die te verwijderen.

Toegestane materialen voor een kleingartenzaun

Niet elk materiaal is overal toegestaan. Hieronder een overzicht van de meest gebruikte opties en hun voor- en nadelen:

• Maschendrahtzaun (gaas): de klassieke keuze, goedkoop, makkelijk te plaatsen en overal geaccepteerd. Geeft weinig privacy maar gaat lang mee.
• Holzzaun (houten zaun): ziet er verzorgd uit, maar vraagt onderhoud (jaarlijks behandelen met verf of beits). Let op of geschilderd hout in de gewenste kleur is toegestaan.
• Jägerzaun (rustiek houten hek): populair en past goed bij de kleingartenstijl. Hoogte van 80 tot 100 centimeter is standaard.
• Lattenzaun (lat-voor-lat): geeft wat meer privacy dan gaas, maar mag in sommige vereinen niet te dicht zijn (kijk naar de opening tussen de latten).
• Massieve muren of betonplaten: in de meeste kleingartenvereine verboden aan de binnenzijde van het complex.

Levende hagen worden in veel vereinen als alternatief voor een zaun geaccepteerd, maar ook daar gelden hoogteregels. Een haag van meer dan 1,20 meter is op binnengrenzen zelden toegestaan.

Hoogte: dit zijn de gebruikelijke maten

De hoogte is het meest gevoelige punt bij een kleingartenzaun. In de praktijk zie je deze veelgebruikte afmetingen:

• Binnengrenzen (parzelle tot parzelle): maximaal 80 tot 100 centimeter.
• Grens naar het gemeenschappelijke pad: ook meestal maximaal 100 centimeter.
• Buitengrens van het complex: hier geldt soms een hogere uitzondering, bijvoorbeeld 1,20 tot 1,50 meter, omdat die grens naar een openbare weg loopt.

Wil je meer privacy dan een zaun van 1 meter biedt? Dat snap je. Maar let op: een hoger scherm plaatsen is in de meeste gevallen een overtreding van de Gartenordnung. De verein kan dan handhaven. Een slimme oplossing is een klimplant op een toegestane zaun laten groeien. Planten als Hopfen (hop), Clematis of Weinrebe (druivenrank) geven extra privacy zonder dat de zaun zelf hoger wordt.

Plaatsing en afstand tot de erfgrens

In een kleingarten liggen de grenzen tussen percelen vaak al vastgelegd in de plattegrond van de verein. De zaun komt precies op de erfgrens of een paar centimeter ervoor, zodat je hem zelf kunt onderhouden. Plaats je de zaun te ver op jouw eigen terrein, dan verlies je bruikbare grond. Zet je hem te ver over de grens, dan is overleg met de buurparcelist verplicht.

Bespreek de plaatsing altijd met je buur en idealiter ook met het bestuur van de verein. Een schriftelijke bevestiging of een ingevuld formulier voorkomt later gedoe. In de meeste vereinen is toestemming van het bestuur ook formeel vereist voordat je begouwt.

Kosten van een kleingartenzaun

Wat een zaun kost hangt sterk af van het materiaal en of je het zelf doet. Globale richtprijzen (naar schatting rond 2025):

• Maschendrahtzaun inclusief palen: circa 8 tot 15 euro per lopende meter (zelf plaatsen).
• Jägerzaun van hout: circa 15 tot 30 euro per lopende meter.
• Lattenzaun: circa 20 tot 40 euro per lopende meter, afhankelijk van de houtsoort.

Een gemiddeld kleingartenperceel heeft rond de 50 tot 100 meter grenslijn. Reken dus op een totaalbedrag van enkele honderden euro’s bij eenvoudig gaas tot duizend euro of meer bij een houten zaun rondom het hele perceel. Zelf plaatsen scheelt aanzienlijk tegenover een vakman inschakelen.

Wat te doen als je meer privacy wilt

Een zaun van maximaal 1 meter geeft weinig afscherming als je comfortabel wilt zitten. Toch zijn er opties die binnen de regels passen. Klimplanten op je zaun zijn de meest geaccepteerde oplossing. Denk aan:

• Klimmende fruitplanten zoals Kiwi of druif
• Bloeiende sierplanten zoals Clematis of Kapuzinerkresse (oostindische kers)
• Hop, een snelle groeier die ook bruikbaar is in de keuken

Wil je een staande schermwand of een pergola vlak achter de zaun plaatsen als zitplaatsprivacy? Check ook dat met de verein. In sommige gevallen is een houten pergola (niet als permanente scheidingswand maar als tuinelement) wel toegestaan, zolang die niet direct op de grens staat.

Kortom: oriënteer je eerst bij jouw kleingartenverein op de geldende Gartenordnung, bespreek je plannen met de buurparcelist en vraag schriftelijk toestemming aan het bestuur. Dat voorkomt vervelende conflicten en onnodige kosten achteraf. Een eenvoudige maschendrahtzaun met klimplanten is in de meeste kleingartenvereine de makkelijkste en goedkoopste weg naar een nette afscheiding met voldoende groen.